Nu even niets…



Muziek: Acda en de Munnik – Laat me slapen
Eten/drinken: Citroen-/limoen-/komkommerwater

Eindelijk een dag waarop ik weinig hoef en ook nog eens daadwerkelijk weinig doe. Op zich doe ik nog wel een paar dingen, maar nergens de bekende druk van heel veel te moeten.
Gisteren nog aan het werk en ’s avonds naar de triatlon van Stiens, maar nu… ontspannen alsof het een lieve lust is!

Vanmorgen (bonus- en eigen) kinderen van en naar zwemles brengen, even bij hun (bonus-) vader en moeder langs voor een kop koffie en wat gezelligheid en daarmee is het grote ontspannen eigenlijk al begonnen. Eenmaal thuis zoek ik eerst nog snel even wat was bijelkaar om die kort daarop in de wasmachine te laden. Daarna mega-ontspannen de vaatwasser even uit- en inruimen, aanzetten, waarna ik samen met de kinderen tosti’s maak, die we smakelijk opeten.
Dan de gitaar er even bij en samen (eerst alleen, maar al snel stromen de verzoeknummers binnen) een uurtje lekker zingen, spelen en dansen.
En daarna…

Oh nee… even wachten…

Ik zou niets doen.

Dorst. Ik snij twee limoenen, een citroen en een stuk komkommer en gooi die in een grote glazen pot met een tapje: drinken for all!
‘Wie wil er nootjes? Ik pak ze wel even.’
Oh, nog even die rekening overmaken.
En daarna…

Oh nee… even wachten…

Ik zou niets doen.

Lekker op blote voeten door de kamer. Oh gedver, de kruimels van de tosti’s hebben schijnbaar hun weg van de lunchbordjes, via de tafel en via de grond naar de zolen van mijn voeten gevonden. Even de stofzuiger erbij. Ook maar even door de keuken én even bij de salontafel langs (we hebben tenslotte wat nootjes gehad en die kunnen ook weleens wat kruimelen) en natuurlijk de wc kan ook nog.
En daarna…

Oh nee… even wachten…

Ik zou niets doen.

Nu ga ik direct op de bank zitten om écht even niets te doen. Na twee keer naar de kinderen te kijken -die in de tuin staan te hoepelen en die <em>ik weet niet wat nog meer voor drukke dingen aan het doen zijn</em>- pak ik mijn laptop en schrijf ik deze blog. Me daarbij ten volste te beseffen dat ontspanning bij mij blijkbaar nooit los van inspanning lijkt te staan.

En toch: het was… is… en blijft… een heerlijk relaxte dag.

Nu het avondeten opzetten, want mijn grote liefde komt zo terug van weer een zaterdag hard werken.
Het prachtige vooruitzicht om haar zo weer in mijn armen te voelen, terwijl het eten lekker door de kamer geurt.

Oh ja, en zo die was nog even ophangen 🙂
Heerlijk!
En door!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.