Chaos… of…



Muziek: Niets… the sound of silence, maar dan zonder Simon and Garfunkel
Eten/drinken: Gember-ranja

Vanmorgen keek ik om me heen aan de ontbijttafel en toen zag ik niets dan chaos. Trynke was al naar haar werk en normaal red ik het dan prima, maar deze keer…: Geschreeuw, gemopper, zelfs wat geduw… Ik had hiervoor al een aantal keer mijn stem verheven en ik begon een beetje moedeloos te raken (ja, ook bij mij komt dat punt gewoon een keer).
En toen -temidden van alle chaos- vroeg onze oudste plotseling heel rustig aan mij: ‘Zal ik een kopje koffie voor je kunnen zetten?’
Zomaar… alsof hier niet werd geschreeuwd, geduwd en gejammerd.
‘Dat wil ik wel doen hoor.’

‘…’

De vraag werd ondersteund door een vrolijk gezicht dat geen spatje spanning ervoer van alles wat hier en nu gebeurde.

‘Ehhh…. ja. Ja! Daar heb ik wel zin in.’
Ik kon zelf ook een glimlach niet onderdrukken.
Misschien moest ik deze dag gewoon even anders zien. Even uit de drukte stappen. Even de drukte in mijn eigen hoofd ontvluchten. Want daar moest die drukte wel zijn, anders had Folkert er toch ook last van moeten hebben. Dan had hij die vraag wel naar me geschreeuwd, in plaats van het zo rustig te vragen.
Ik keek eens goed om me heen. Ik zag dat hij nu mijn koffie ging maken. Aan de overkant zag ik een meisje van zeven met haar broertje van 4 overleggen. Ze begrepen elkaar niet helemaal, daarom werd er steeds harder gesproken. Maar wel gewoon met stralende vrolijke gezichten. En Kasper vroeg wat aandacht van Ruben. Ook niet zachtjes, of rustig, maar wel overtuigend vrolijk.
Harmonie is niet altijd zacht en rustig. Harmonie kan ook terugklinken in stevig geluid. Bij een voorstelling kunnen pauken rustgevend en vriendelijk klinken, terwijl ze flink wat decibellen produceren. Met kinderen lijkt het ook zo te zijn. En misschien met volwassenen ook wel. Misschien bij mij ook wel.

Vastbesloten om iets anders naar deze ochtend te gaan kijken ben ik gewoon drie minuten gaan registreren wat voor mooie dingen er gebeuren. Drie minuten, meer was het niet en dit was wat ik zag:

Femke helpt Kristian met het smeren van boter.
Ronja geeft Femke de vegetarische worst aan.
Kasper bedankt Kristian voor het aangeven van de boter
Folkert brengt mij het beloofde kopje koffie
Ruben neuriet zachtjes een liedje, terwijl hij daar lief bij lacht
Ik help Ruben met het inschenken van melk
Femke geeft de beker van Kristian door zodat hij ook melk kan krijgen
Kasper wacht met praten totdat Folkert en ik uitgesproken zijn
Ruben stoot mijn mes van tafel, zegt sorry en pakt hem voor me op
en Folkert verteld een mop (die we al wel kennen 😉 maar) waar we allemaal hartelijk om lachen.

Kortom… zelfs op momenten van schijnbare chaos… overwint het positieve altijd!

Yeah!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.